انَّما الاَعمالُ بِالنِیّات بخشی از روایت معروفی از پیامبر(ص) است، بدین معنا که هر عملی در گرو نیت انسان است. میگویند این حدیث جایگاه مهمی در علوم مختلف، بهویژه علم فقه دارد(1)
این گفته درستی است که ما انسان ها نمی توانیم نیت خوانی کنیم ولی برای پرهیز از خطا می توانیم به واقعیت ها توجه کرده و با شناخت هر چه بهترحقایق نیت افراد را تشخیص دهیم چون ممکن است افرادی برای رسیدن به اهداف شخصی خود از دیگران و هنر و دستاوردهای آنها استفاده کرده و کسانی را که در مقام حساسی هستند و رای و نظر شان سرنوشت ساز است را فریب داده و در نتیجه نه تنها آنها را به خطا بیندازند بلکه جایگاه شان را نیز به چالش بکشانند.
البته آدمی برای کشف حقیقت و دسترسی به واقعیت و اجرای عدالت احتیاج به بلندنظری، همت عالی و باور به اثر حق و عدالت دارد که خوشا به سعادت آدم هایی که این هر سه ویژگی را تواما دارند.
برای روشن شدن مطلب مثال هایی می زنم.
مثال اول:
فیلم "زن و بچه" نمونه خوبی است برای اینکه نشان دهد چطور یک کارگردان می تواند با انتخاب بازیگران ماهر و استفاده از بازی بسیار خوب هنرمندان و برای رسیدن به جایزه؛ داوران کار بلد بین المللی را نیز به خطا اندازد.
این سوالات می تواند ناظران را قدری به نیت تولید کنندگان آثار سینمایی نزدیک تر کند.
_ یک اثر سینمایی تا چه اندازه می تواند با واقعیت های موجود ربط داشته باشد و در این کار خاص آیا ممکن است در واقعیت این همه سیاهی و تباهی یک جا جمع شود؟
_ یک اثر سینمایی بدنبال نشان دادن و بیان کدام قانون یا حقیقت یا یک واقعیت است؟
مثال دوم:
شیوه های استعمارگری و توجه ویژه به سوخت های فسیلی از زمانی که بشر پا به میدان دنیای مدرن گذاشت جایگزین لشکرکشی ها و جنگ های قدیمی برای گرفتن و اشغال سرزمین های دیگر شد(2)
پس از آن است که استعمار نو به شیوه های خاص خود و برای از بین بردن اثر فعالیت های انسان های خیراندیش وارد میدان عمل شد تا همواره با نفوذ در سازمان ها و تشکل های بین المللی با دخالت در کار آنها و اعمال فشار بر آنها ضمن تضعیف جایگاه شان به فعالیت های استعمارگرانه خود نیز ادامه دهد.
مثال سوم:
قلدری و نادیده گرفته شدن حقوق ملت ها توسط برخی از دولت ها شیوه رایجی شده که تحت سپر مبارزه با تروریسمی که اغلب خودشان آن را پرورش داده و با دخالت در امور کشورهای دیگر آنها را صرفا برای چنگ زدن بر منابع آنها به قدرت رسانیده اند، به کار گرفته می شود و در این مسیر حتی مجامع بین المللی را نیز فریب می دهند.
" امید اینکه کسانی که در هر رشته به عنوان داوران بین المللی حق رای دارند فریب نیت های بد عده ای که چهره واقعی اهداف خود را در پشت سپر شعارهای خوب و فریبنده و به ظاهر بشر دوستانه اما در عمل ضد فرهنگ و سرمایه سوز پنهان می کنند را نخورند"
+ نوشته شده در یکشنبه ششم مهر ۱۴۰۴ ساعت 11:49 توسط شکوه نیک نظر
|